Most Confused
posted on 14 Apr 2012 02:08 by kreziimeปีใหม่ไทยเวียนมาครบบรรจบอีกครั้ง
ผู้คนหลากหลายแห่งหน ต่างวกวน สับสน วุ่นวาย
บ้างก็เล่นน้ำ บ้างก็เดินทางออกจากที่คุ้นเคย
บ้างก็แอบหลบหลืบอยู่ในซอกมุมเล็กๆของมหานครแห่งใหญ่นี้
อยู่กับตัวเอง..อยู่กับคนที่เรารัก..อยู่กับคนที่รักเรา
ไม่ว่าใครจะทำอะไรอยู่ที่ไหน กับใคร
มีหนึ่งสิ่งที่เราใช้มันร่วมกันทั่วทุกมุมโลก
..เวลากับคนที่เรารัก..
เป็นสิ่งคู่กันที่น่ารักที่สุดสำหรับทุกเทศกาล
ไม่ว่าวันหยุดสุดสัปดาห์นั้นๆ จะธรรมดาซักแค่ไหน
หรือวันเทศกาลใดๆจะสำคัญมากเพียงใด
หากมี 2 สิ่งนี้ ทุกๆวันเป็นวันพิเศษและมีความสุขได้เสมอ
หากเราไร้ซึ่งเวลาในการอยู่ร่วมกับคนที่เรารัก
มันก็ยากที่จะเป็นวันแห่งความสุขที่สมบูรณ์ได้
เพราะมนุษย์เป็นสัตว์สังคม และเราทุกคน..
ต่างโหยหาความรักจากสิ่งรอบตัวโดยไม่รู้ตัว
มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะอยู่เพียงลำพังคนเดียว โดยไม่มีมุมเหงาๆของชีวิต
ตัวฉันเองก็เป็นหนึ่งในหลายๆผู้คนที่แอบมีความเหงาเข้าเกาะกุมหัวใจ
จากความคาดหวังในตัวเค้าคนสำคัญ
จากความหลังอันเจ็บปวด
จากความรักที่สมบูรณ์
จากจินตนาการที่เกินความจริง
จากความต้องการอย่างเห็นแก่ตัวในส่วนลึก
จากความคิดคำนึงมากไป
จากหลายนามธรรมที่แอบเข้ามามีอิทธิพลเพราะคนหนึ่งคนที่เราให้ความสำคัญ
ธรรมชาติของผู้หญิงเวลามีความรัก
คิดมากเสมอ..
ฉันแค่คิด..
ฉันคงเหงา เพราะคาดหวังกับ "เวลา" ที่จะได้จากคนสำคัญมากเกินไป...
แต่นั่นมันไม่เจ็บปวกเท่าการรู้สึกว่า
เวลาของเราทุ่มเทให้เค้าหมด
ในขณะที่เค้าทุ่มเทเวลาให้ทุกๆคนเท่าๆกัน และบางครั้งมันมากไป
เค้าอาจจะทำถูกต้องแล้วก็ได้..ที่แยะแยะเป็น
แต่ฉันก็แค่ผู้หญิงที่ต้องการการดูแลสูง
และเหนื่อยใจที่ต้องทำความเข้าใจกับเวลาที่ถูกจัดสรรให้ทุกคนอย่างเท่าเทียม
ในมุมเล็กๆนี้ในโลกออนไลค์ที่ฉันรัก
ฉันดูเป็นคนเห็นแก่ตัวมากเกินไปมั้ย
บางเรื่องเราไม่เคยเข้าใจและไม่รู้เหตุผลที่คนๆนั้นทำอะไรลงไป
แต่ก็ไม่รู้จะขัดเค้าด้วยคำว่าอะไร
เมื่อระลึกได้เสมอว่า..
นั่นมัน ..ความสุขของเค้า.. ♥